آدمیانی مانند گل های لاله ، زندگی کوتاه در هستی و نقشی ماندگار در اندیشه ما دارند .
خوش آمدید - امروز : یکشنبه ۲۹ بهمن ۱۳۹۶

آینده کسب و کار در شهرهای کوچک بزرگ چگونه خواهد بود ؟

آینده کسب و کار در شهرهای کوچک بزرگ چگونه خواهد بود ؟

http://servaat.com/wp-content/uploads/2016/11/10797_In.jpg

شهرها باید خود را برای تغییرات جدید در حوزه‌ی فناوری آماده کنند.

تغییرات اساسی در جامعه باعث دگرگونی طبیعتِ کار شده است. اکنون که اتوماسیون و هوش ‌مصنوعی در حال نفوذ به تمام بخش‌های مختلف اقتصاد هستند، روند طبیعی کارها با سرعت روزافزونی در حال تغییر است.

انتخابات اخیر ریاست‌جمهوری ایالات متحده ثابت کرد تغییرات در نیروی کار توسط قسمت اعظمی از عموم مردم احساس شده است. اکنون مردم از مسئولان منتخب در هر سطحی از حکومت انتظار دارند به این تغییرات پاسخ دهند. ما باید بحث در مورد سیاست‌های اقتصادی را از آموزش مهارت‌های شغلی به سوی بازنگری سیاست‌های شغلی هدایت کنیم. باشگاه ملی شهرها در گزارش جدید خود با نام «آینده‌ی کار در شهرها»، به بررسی تغییرات سریع در حال رویداد در نیروی کار می‌پردازد. در این مقاله به ۸ پیشنهادی می‌پردازیم که این گزارش به مسئولان شهری برای مواجهه با تغییرات روز‌افزون در آینده‌ی کار ارائه داده‌ است.

بازنگری در آموزش و برنامه‌های تربیتی نیروی کار

قدرت شهرها ناشی از مردمی است که در آن زندگی می‌کنند. شهرها به‌منظور آماده شدن برای آینده‌ی کار باید در برنامه‌های پرورش استعداد خود بازنگری کنند. برای این کار باید رهبران اقتصادی، آموزشگاه‌های تربیتی و سازمان‌های مردم‌نهاد با یکدیگر همکاری کنند تا اطمینان حاصل شود برنامه‌های تربیتی و آموزشی با نیاز نیروی کار هماهنگی دارد.

بروزرسانی سیاست‌ها برای انعکاس تغییرات در ترکیب نیروی کار آینده

نیروی کار آینده نسبت به امروز تنوع بیشتری خواهد داشت. زن‌ها سهم بیشتری از نیروی کار را در اختیار خواهند گرفت و ترکیب نژادی و قومی نیروی کار نیز تغییر خواهد کرد. همچنین به این دلیل که بسیاری از افراد بازنشستگی خود را عقب می‌اندازند، در حالی که جوانان دیرتر شروع به کار می‌کنند، نیروی کار آینده مسن‌تر خواهد شد. این تغییرات باعث دگرگونی بنیادین در نیازهای نیروی کار می‌شود و به‌تبع آن، عکس‌العمل مدیران نیز باید تغییر کند. انعطاف‌پذیری در آینده نقش مهمی در اقتصاد خواهد داشت.

حمایت از سرمایه‌گذاران و شرکت‌های نوپا به‌عنوان استراتژی اصلی توسعه‌ی نیروی کار

نوآوری مانند شریان حیاتی اقتصاد شهرهای آینده خواهد بود. مسئولان محلی باید با استفاده از راه‌کارهایی مانند کاهش مالیات و تسهیل شرایط شروع کار، فرهنگ نوآوری و پایه‌گذاری شرکت‌های نوپا را در شهرهای خود اشاعه دهند. برای این کار، داشتن دسترسی‌های محلی قوی به مراکز اصلی قدرت به‌منظور توسعه‌ و شکوفایی شرکت‌های نوپا نیز مهم است. به همان میزان که شهرها شرایط را برای به وجود آمدن کسب‌وکارهای کوچک تسهیل و از آن‌ها حمایت کنند، نو‌آوری در شهرها به شکوفایی بیشتری می‌رسد.

ایجاد برنامه‌های متوازن برای توسعه‌ی کسب‌وکار

ایجاد توازن، نقش حیاتی در ساختن نیروی کار قوی ایفا می‌کند. سیاست‌هایی که باعث افزایش توازن در حوزه‌هایی مانند سلامت و آموزش می‌شوند، اغلب تأثیرات مثبتی بر رشد اقتصادی می‌گذارند. به همین ترتیب، سیاست‌هایی که به گروه‌های در حاشیه قرارگرفته توجه دارند، باعث کاهش منازعات سیاسی و تقویت سازمان‌های عمومی و ارگان‌های دولتی می‌شوند و در نهایت آن‌ها را وارد چرخه‌ی توسعه و رشد اقتصادی می‌کنند.

سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های فیزیکی و دیجیتالی با هدف حمایت از نیروی کار آینده

سرمایه‌گذاری در بخش اینترنت کارآمد و پرسرعت و گسترش خدمات مربوط به پهنای باند به معنای حمایت از نیروی کار آینده است. علاوه بر زیرساخت‌های دیجیتالی، شهرها باید در حوزه‌ی زیرساخت‌های فیزیکی مانند جاده‌ها، پل‌ها و سیستم حمل‌ونقل نیز سرمایه‌گذاری کنند.

در شهرهای آینده مردم بیشتر به دنبال پیاده‌روی، دوچرخه‌سواری و استفاده از وسایل نقلیه‌ی عمومی خواهند بود و استفاده از خودروهای شخصی کاهش خواهد یافت. این موضوع همراه با توسعه‌ی خودروهای خودران، به این معنی است که شهرها باید در اولویت‌های سرمایه‌گذاری خود بازنگری کنند و استفاده‌های دیگری برای زیرساخت‌های مربوط به خودرو، مانند پارکینگ‌ها بیابند.

تضمین وجود مرخصی با حقوق برای خانواده‌ها

ایالات متحده از جمله معدود کشورهایی است که مرخصی همراه با حقوق را برای خانواده‌هایی که تازه دارای فرزند شده‌اند، ضمانت نمی‌کند. اما شرکت‌هایی که این گزینه را در اختیار کارکنان خود قرار می‌دهند، کمتر متحمل خسارت ناشی از تغییر شغل کارمندان می‌شوند و هزینه‌ی استعدادیابی آن‌ها نیز کاهش می‌یابد. شهرها باید در این زمینه پیشرو باشند. برای مثال، سان‌فرانسیسکو مقرر کرده است که شرکت‌ها باید ۶ هفته مرخصی زایمان به همراه حقوق به کارمندان اعطا کنند. این سیاست در بلندمدت باعث منتفع شدن تمام طرفین می‌شود، چون به والدین این فرصت را می‌دهد که شغل خود را از دست ندهند و سازمان‌ها نیز کارکنان خود را حفظ کنند. در نهایت این سیاست باعث ایجاد ثبات در نیروی کار شهرها و اقتصاد آن می‌شود.

ارائه سیستم مزایای قابل انتقال

با توجه به این‌که نیروی کار در آینده بیشتر تغییر شغل خواهد داد و شغل‌های قراردادی رواج بیشتری خواهند یافت، سیاست‌های مربوط به سود و مزایا باید تغییر کند. مزایایی که بیشتر برای کارفرمایان به وجود آمده است، روزبه‌روز کارایی خود را از دست می‌دهند، از طرف دیگر سیستم مزایای قابل انتقال حول کارگر و نه کارفرما، می‌تواند راه‌حل مناسبی برای این مسئله باشد.

منظور از مزایای قابل انتقال، دسته‌ای از مزایا مانند مرخصی همراه با حقوق، بیمه‌ی درمانی، غرامت اخراج، بیمه‌ی بیکاری و هماهنگ‌سازی سیستم بازنشستگی است. پیشنهادات ارائه‌شده برای چنین سیستمی نیز مختلف هستند.

برخی پیشنهاد می‌کنند که چنین سیستمی باید در سطح فراگیر باشد و توسط دولت یا سازمان عمومی/خصوصی اداره شود. برخی دیگر نیز اعتقاد دارند که این سیستم باید توسط یک سازمان غیردولتی و صنف‌نهاد اداره شود. در هر صورت، مزایای قابل انتقال این پتانسیل را دارند که از نیروی کاری که در بیرون از حیطه‌ی سنتی اقتصاد ۹-۵ فعالیت دارند، حمایت کنند.

توسعه‌ی سیستم‌ حداقل دریافتی و سایر سیستم‌های فراگیر حمایتی

حداقل دریافتی که یک درآمد حداقلی اما سازمان‌دهی شده و بدون پیش‌شرط را برای تمام شهروند یک شهر تضمین کند، روزبه‌روز حمایت بیشتری در ادبیات سیاسی به دست می‌آورد. این سیستم همانند حقوق پایه عمل می‌کند. اما حقوق پایه و نظام رفاه عمومی بر مبنای مشارکت اقتصادی است، با اینکه سیستم پیشنهادی با عنوان حداقل دریافتی مشابهت زیادی با سیستم‌های قبلی دارد، اما تفاوت اصلی آن این است که این دریافتی شامل تمام شهروندان، فارغ از سن، توانایی و مهارت‌ها، سطح شهروندی یا حتی مشارکت در نیروی کار می‌شود.

حامیان این پیشنهاد در دنیای تکنولوژی بر این باورند که سیستم حداقل دریافتی، می‌تواند تبعات اقتصادی ناشی از اتوماسیون و جایگزینی افراد با ربات‌ها در این حوزه را کاهش دهد. حامیان دیگر این طرح عقیده دارند سیستم حداقل دریافتی نسبت به سیستم رفاه عمومی حال حاضر، مؤثرتر، ساده‌تر و شفاف‌تر است. در نهایت گروهی دیگر این بحث را مطرح می‌کنند که اگر شهروندان، حتی بدون داشتن شغل، یک درآمد حداقلی داشته باشند، می‌توانند به دنبال علایق فردی بروند و احتمالا نوآوری‌های بیشتری ایجاد کنند. برای عملیاتی کردن چنین سیستمی، باید قابلیت اجرایی آن در ابعاد فرهنگی و اقتصادی در تمام جنبه‌های زندگی شهری بررسی شود.

همه‌ی ما می‌دانیم که اتوماسیون و هوش مصنوعی تأثیر زیادی بر آینده‌ی زندگی، کار و تفریح انسان‌ها خواهد گذاشت، اما نباید با چشمان بسته و عجولانه بگوییم که تأثیر آن کاملا منفی و مخرب خواهد بود.

باوجود رشد طبیعت اقتصاد در ابعاد مختلف، مردم هنوز سر کار هستند و اقتصاد هنوز در حال پیشرفت است و نشانه‌ها حاکی از این هستند که زندگی آسان‌تر شده و شرایط کارگران و کارمندان در اغلب کشورهای جهان رو به بهبود است. برای ماندن در این مسیر، این پیشنهادات و سایر طرح‌ها باید مورد توجه بیشتر سیاست‌گذاران قرار گیرند. شهر‌ها اولین مکان‌هایی هستند که ایده‌ها و فرصت‌ها در آن‌ها به وجود می‌آیند، پس ما باید خود را آماده‌ی تغییرات تکنولوژیکی آتی کنیم تا آینده‌ی بهتری برای همگان رقم خورد.

آینده کسب و کار در شهرهای کوچک بزرگ چگونه خواهد بود ؟